احوال شهبازی به زبان شعر

من پسر حبیب شهبازیم     با عمر و عاص یه خورده هم بازیم من پسر فتنه و چاپلوسی     منافقم ولی به سبک روسی رعیت از مرام من فراری     کار مرا نموده بیقراری چشمه آب مردمو گرفتم     لوله کشیدمو اونو فروختم شمر لعینی که تو کربلا بود     سواد نداشت و گرنه عین ما بود کار من از اولشم خرابه     فتنه گرم ولی دلم کبابه خدا خودش بابامو حیرونش کرد     کلانتر کل دارنگونش کرد کهمره سرخی وطنم بوده است     پشت قباله زنم بوده است جنگل اینجا همه مال من است     کوه و کمرهاش منال من است مال منه تمام خونه هاتون     تمام کوچه ها و بچه هاتون شعرهای حافظ همه از بابامه     کوه دلو همش سند بنامه این انقلاب و این همه حکایت     انرژی هسته ای و شهادت نوار غزه و جنوب لینان     گوجه ارزان و جو و بادمجان این همه را خودم بیافریدم     ولی خودم بهرشونو ندیدم تمامتون بدهکار بابامیت     رعیت وبرزگر کاکامیت بیبن چقدر فقیر و آس و پاسم     همیشه با منافقین پلاسم هر که پا روی دمب من بذاره     یقین بدون تنش داره می خاره اگر بشه می گم بهایی هستی     یهودی و وهابی و خر هستی اگر نشد بهت می گم زمین خوار     یهو میشم از همتون طلبکار دورو بر ملت ما شلوغ بود     تمام قصه های من دروغ بود نابغه شهر سند سازیم     از همه کار خودم راضی ام من پسر حبیب شهبازیم     ختم سخن عند دغل بازیم دانلود شعر